Çorba

Çok eski bir psikoloji durumunu paylaşmak istiyorum. (Okuyanın anlamlar diyarına geçebilmesi için boşlukları kendisiyle doldurması gerekliymiş.)

“Lügatta ki dengi çorba oluyor. Her zaman sıcaktır. Çok etkilidir, fazlası ishal yapar. Azı diye bir seçenek yoktur. İçinde bir dünya malzeme olmasına rağmen sadece tek bir malzemenin tadını alırsın ve bu malzeme asla değişmez. Sabah uyandığında, ayakkabını bağlarken, dişlerini fırçalarken yada yatağına girdiğinde kısacası günün her saati nüksedebilir. Rüyanda bile ondan kaçış yoktur. Bağımlılık yapar. İç iç bitmez. Baktıkça içinde boğulacakmışsın gibi gelir. Seninle beslenir, içtikçe onu doldurduğunu fark etmezsin. Cümle içinde çorbam geldi yada onun çorbası var kullanımları yaygındır.”

Kötü yanı hep aynı tadın alınmasıymış. Kurtuluşu var mıdır bilmiyorlarmış. Güzel yanı yok denmesine rağmen uzayın derinliklerinde arayış içinde olanlar varmış. Onlara kolay gelsin diyelim, biz devam edelim…